Cat Diseases
- HCM (Hypertrofische Cardiomyopathie)
- PKD (Polycystic Kidney Disease)
- FIP (Feliene Infectieuze Peritonitis)
- Felv (Feliene Leucemie Virus / Leucose)
- Fiv (Feline Immunodeficientie Virus)
H C M - Hypertrofische Cardiomyopathie
Hypertrophic cardiomyopathy (HCM) is a common heart condition in cats.
It is a hereditary condition in which the heart muscle starts to thicken so that the function of the heart decreases and the heart can no longer supply sufficient blood in the body. This can also cause blood clots to form in the heart. The disease is often diagnosed in young animals and is more common in certain cat breeds, such as the Maine Coon.
Symptoms
Cardiomyopathy leads to heart failure. The typical symptoms of heart failure in the cat are shortness of breath, a fast heartbeat that can be irregular and heart murmurs.
Some cats with hypertrophic cardiomyopathy show little or no symptoms for a long time.
Sudden mortality can also occur. Cats with a blood clot or thrombus can get a thrombosis.
Clogging an artery can lead to cat paralysis of a hind leg.
Diagnosis
The clinical signs and the age and breed of the cat can already give an indication, but the diagnosis can only be made with echocardiography, a technique in which ultrasound waves can be seen inside the heart.
One can then measure the thickness of the heart wall and demonstrate the flow of the blood in the heart using certain techniques. Any blood clots can also be determined.
Therapy
The clinical signs and the age and breed of the cat can already give an indication, but the diagnosis can only be made with echocardiography, a technique in which ultrasound waves can be seen inside the heart.
One can then measure the thickness of the heart wall and demonstrate the flow of the blood in the heart using certain techniques. Any blood clots can also be determined.
Prognosis
There is no cure possible Hypertrophic Cardiomyopathy.
If necessary, the possible heart failure will be treated. Plains can drift away excess fluid and there is medication that affects the contraction of the heart.
One can consider giving cats with thrombosis blood thinners, but these are very difficult to dose in cats and the prognosis of such animals is generally very poor.
Prevention
Given the hereditary background, one must exclude affected cats from breeding.
P K D - Polycystic Kidney Disease
PKD is the abbreviation of Polycystic Kidney Disease: Polycystic Kidney Disease. It is a hereditary condition in which large fluid-filled cavities gradually develop in the kidneys. In view of heredity, the disease is more common in certain breeds and families: PKD is particularly common among Persians.
Also cats from other breeds where Persians were bred, such as the Sacred Birman, the Ragdoll and the British Shorthair, can show PKD.
Symptoms
The development of the cavities gradually reduces the function of the kidneys. The cavities, as it were,
oppress the healthy kidney tissue and gradually signs of chronic renal insufficiency develop.
The first symptoms usually occur in middle age when the animals are 6 to 7 years old.
Diagnosis
The diagnosis is made with the aid of an ultrasound. The cavities are clearly visible with this research.
With DNA research one can now determine PKD if there are no cavities visible in the kidneys during ultrasound.
Therapy
The treatment of PKD will be the same as for chronic renal failure.
The animals receive a special low-protein diet to relieve the kidneys. This can be supplemented with medication.
Prognosis
Unfortunately, there is no cure for PKD and the animals will eventually succumb to their effects.
Prevention
PKD is a hereditary disease. It is therefore very important to exclude affected animals from the culture.
Persians used for breeding must be tested for PKD before breeding.
FIP of Feliene Infectieuze Peritonitis
FIP or Feline Infectious Peritonitis is a complicated condition caused by a virus. It is suspected that the disease is actually caused by the Feline Enteric Corona Virus (FECV).
This is a relatively harmless virus that can cause diarrhea in cats and where the cat normally cures quickly. It is very contagious and there are cats that are carriers of this virus and therefore continuously excrete, without symptoms.
Apparently this FECV virus mutates fairly easily. In about 1 in 50 infected cats, the genetic material of this virus can change to form the FIP virus. This virus is not contagious, but causes serious symptoms.
This mutation seems to be more common in stress and in cats with reduced immunity (such as Fiv and FeLV!).
Symptoms
FIP exists in 2 forms: the wet and the dry form.
The wet form of FIP is quite typical: the cats get huge fluid outflows in the abdomen and / or chest cavity. The abdomen can be very swollen and the moisture that the veterinarian gets out has a typical yellow and draughty appearance. Moisture in the chest cavity can cause severe breathing problems.
De droge vorm van FIP wordt gekenmerkt door de vorming van plaques overal in het lichaam. Deze kunnen in alle organen ontstaan en daar ontstekingsreacties uitlokken. De nieren, lever, longen, lymfeknopen, darmen, hersenen en ogen kunnen aangetast zijn. De dieren vertonen dan tekenen van ontsteking van deze organen.
The dry form of FIP is characterized by the formation of plaques throughout the body. These can occur in all organs and provoke inflammatory reactions there.
The kidneys, liver, lungs, lymph nodes, intestines, brain and eyes can be affected. The animals then show signs of inflammation of these organs.
Fever often occurs and cats with FIP are listless, lose appetite and lose weight.
Fever often occurs and cats with FIP are listless, lose appetite and lose weight.
Prognosis
Bad: the cat will die.
Prevention
There is a vaccine available but this is never administered, due to its poor functioning and the low incidence of FIP.
FeLV - Feliene Leucemie Virus (Leucose)
The disease leucose occurs as a result of an infection with the Feline Leucemie Virus (FeLV). FeLV is mainly transmitted via saliva from infected cats, but also through urine and feces. The transfer via saliva has as a consequence that co-living cats eating from each other's crib are often both contaminated. Not all cats that come into contact with the leukemia virus actually get the disease leucose. It has been established that mainly young kittens are susceptible to the development of the disease.
Older cats seem to develop a defense against the virus in many cases.
Symptoms
Infection with FeLV causes leukemia: tumors of the white blood cells. This can result in the cat getting tumors, anywhere in the body. Often the internal organs such as liver, lungs, spleen and kidneys are affected. Leucosis is a common cause of tumors in cats.
Due to the disease, the white blood cells, which are responsible for the immune system, can no longer perform their actions properly. This results in a clinical picture that shows great similarities with FIV or Kattenaids: a reduced resistance characterized by chronic inflammations and infections.
Diagnosis
The diagnosis of leucosis is made by means of a blood test. This test is often combined with the FIV test, because the clinical picture of both diseases is very similar and because infections with these viruses often occur together.
Therapy
There is no cure for leucosis.
The secondary infections can be controlled with antibiotics.
Tumors can be treated with medication that suppresses the growth of the tumors, but these often also have a negative effect on the already reduced resistance of the cat.
Prognosis
Bad: leucosis is deadly. Usually cats die within 1 to 3 years.
Prevention
In contrast to FIV, there is a vaccine available against the leukemia virus. This vaccine greatly reduces the chance that the cat will develop the disease, but does not completely rule out this opportunity.
FIV of kattenaids (Feline Immunodeficientie Virus)
FIV (Feline immunodeficiëntievirus) is een virus dat kattenaids veroorzaakt. AIDS staat voor Acquired ImmunoDeficiency Virus, wat wil zeggen dat het virus het afweersysteem kapot maakt. Tussen besmetting met het virus en het optreden van de symptomen kan een lange periode zitten. Uiteindelijk treed AIDS op, met daarbij onder andere infecties, tumoren en andere ziektes die het hele lichaam beïnvloeden. FIV kan alleen bij de kat AIDS veroorzaken, en is dus niet gevaarlijk voor de mens.
FIV komt wereldwijd voor en werd in 1987 voor het eerst beschreven. Het virus wordt overgebracht via bloed- en speekselcontact, vooral via vecht- en bijtwonden. Daarom zien we de ziekte vaker bij katers die buiten komen en veel vechten. Bij een dekking van een poes door een kater wordt er vaak een nekbeet gegeven, waardoor besmetting kan optreden. Ook kan een geïnfecteerde drachtige poes het virus overdragen aan de kittens via de placenta of de moedermelk. In tegenstelling tot HIV bij de mens wordt het virus niet overgedragen via seksueel contact.
Vooral fokkers hebben te maken met FIV. Het is aan te raden zowel poes als kater te laten testen op FIV voordat de dekking plaatsvindt.
Symptomen en ziekteverloop
Vaak gaat een acute infectie met FIV gepaard met symptomen die amper worden opgemerkt zoals voorbijgaande koorts, opgezette lymfeklieren en een laag aantal witte bloedcellen. Hierna treedt vaak een periode op die niet gepaard gaat met klinische symptomen (asymptomatische fase). Deze fase kan wel een aantal jaar duren. In deze periode zonder symptomen kan de kat wel andere katten besmetten. Na deze periode zien we meestal vage symptomen ontstaan. De kat komt daarna in het AIDS-stadium, en is duidelijk niet in orde. Wanneer het AIDS-stadium optreedt hangt van een aantal factoren zoals leeftijd, gezondheid op het moment van de infectie, manier van besmetting et cetera. Vaak gaat AIDS gepaard met ernstige ontstekingen van de slijmvliezen van de bek (stomatitis), ademhalingsproblemen, diarree, abcessen en gewichtsverlies. Ook neurologische symptomen, nierfalen of tumoren zijn mogelijk. Het virus tast het immuunsysteem van de kat aan waardoor deze gevoelig wordt voor allerlei infecties.
Diagnose FIV
Door middel van bloedonderzoek kunnen we antilichamen tegen FIV aantonen. Katten maken meestal binnen 60 dagen na infectie met het virus al antilichamen aan, al duurt dit bij sommige katten langer. Wanneer een test negatief is, maar een recente besmetting wordt vermoed, dan kan het onderzoek na 60 dagen herhaald worden.
Vals positieve resultaten komen voor, dit betekent dat de test een positief resultaat geeft terwijl er geen antilichamen tegen FIV aanwezig zijn. Wanneer deze kat geen symptomen vertoont raden we aan de test te herhalen. Een negatieve test daarentegen is wel erg betrouwbaar.
Therapy
Kattenaids is helaas niet te genezen. De behandeling bestaat uit het aanpakken van de infecties die optreden ten gevolge van de verminderde afweer. Ook kan een antiviraal middel worden toegediend in de hoop het virus wat te remmen. Helaas is deze therapie duur en niet 100 % werkzaam.
In Nederland is geen vaccin beschikbaar tegen FIV.
Prevention
Het is belangrijk dat katten waarbij FIV is vastgesteld geen andere katten kunnen besmetten. Dit betekent dat ze alleen gehuisvest moeten worden, en niet meer naar buiten kunnen. Zoals eerder vermeld is het verstandig zowel kater als poes voor de dekking te testen.
Hoe stellen we de diagnose FIV?
FIV kunnen we aantonen met een bloedonderzoek. De meeste praktijken hebben daarvoor een sneltest die antilichamen tegen FIV (en FeLV) meet in huis. Als deze test aangeeft dat je kat FIV heeft, maar je ziet aan de kat nog geen verschijnselen (stadium 2 bijvoorbeeld), dan is het verstandig om het bloedonderzoek in een laboratorium te laten bevestigen.
Behandeling van FIV
Helaas bestaat er geen medicijn dat FIV zelf tegen gaat. De behandeling is dan ook puur ondersteunend bedoeld. Antibiotica of antischimmelmiddelen worden gegeven als er sprake is van infecties met bacteriën of schimmels. Er bestaat een optie om met Interferon® te behandelen: een virusremmer die per injectie gegeven wordt. In totaal worden er 3 kuren van 5 dagen gegeven. Het nadeel is dat het erg duur is; de gemiddelde prijs voor de totale kuur is al gauw 600 euro. Daarnaast is de werkzaamheid niet voor 100% aangetoond. Helaas is er nog geen goed werkend vaccin tegen FIV beschikbaar.
En verder?
Katten met FIV kunnen het best niet meer buiten gelaten worden (of alleen in een goed afgeschermde tuin)zodat zij andere katten niet meer kunnen besmetten. Daarnaast is het verstandig om een FIV-positieve kat niet samen met andere katten te huisvesten. Als het alleen-huisvesten niet lukt, dan is mijn beste advies om katers te castreren zodat eventuele agressie (en daarmee de kans op bijtwonden) afneemt. Een andere optie is om je kat te laten opnemen door een stichting die zich inzet voor katten met o.a. FIV of FeLV.
Het immuunsysteem van je kat is, zoals eerder uitgelegd, onderdrukt. Het is daarom van groot belang dat je voorkomt dat hij een nieuwe infectie kan oplopen. In dat kader is het verstandig om je kat een complete brok (aangevuld met eventueel wat blikvoer) te geven. Absoluut geen rauw vlees, want dat is regelmatig een bron van schadelijke bacteriën. Daarnaast adviseer ik om regelmatig met je kat bij de dierenarts langs te gaan. Mocht je enigszins twijfelen over het ziek worden van je katje; ga dan gelijk! Hoe eerder er behandeld kan worden tegen eventuele infecties, hoe beter.
Toekomst
Een kat met FIV heeft soms wel 5 jaar voordat hij werkelijk ziek wordt. Helaas zullen katjes met aids uiteindelijk allemaal overlijden aan de gevolgen van een niet te overwinnen infectie.
Tot slot
Een niet zo leuk verhaal over een pittige aandoening. Toch hoop ik hiermee verduidelijkt te hebben dat FIV vooral voor katten onderling via bijten besmettelijk is en dus niet voor de mens. Het betekent dan ook zeker niet dat je je katje weg moet doen of er niet meer mee kan kroelen. Als je katten thuis nooit ruzie hebben, dan kun je ze eventueel zelfs bij elkaar laten, mits je de kater (evt poes) laat castreren.
Een infectie met FIV leidt tot onderdrukking van het immuunapparaat. Hierdoor treden makkelijker secundaire infecties op die minder goed en adequaat door de kat kunnen worden aangepakt. De ziekte verloopt een aantal stadia.
1. Het eerste stadium is de acute fase. Deze treedt vanaf 4 weken na infectie op. Hierbij kunnen de katten ziek zijn maar dat hoeft niet. Vaak wordt alleen wat koorts gezien. Deze fase kan tot 4 maanden duren.
2. Stadium van de asymptomatische drager. Dit is het stadium waarin er geen klachten worden gezien. De kat is een drager van het virus zonder daarvan ziek te zijn. De kat kan in deze fase wel andere katten besmetten! Deze fase kan verschillende maanden tot jaren duren.
3. Stadium van klinische klachten. Dit is de fase van allerlei vage klachten:
- steeds terugkerende koorts
- oogontsteking
- vermagering
- verminderde eetlust
- tandvleesontsteking
- diarree
- benauwdheid
Katten in dit stadium overlijden meestal binnen een jaar.